2019Cze
12

Francuski kodeks pracy (wyciąg)Poniżej przedstawiamy tłumaczenie najważniejszych, z punktu widzenia polskiego pracodawcy, fragmentów francuskiego kodeksu pracy.

TYTUŁ VI : PRACOWNICY TYMCZASOWO ODDELEGOWANI PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWO NIEMAJĄCE SIEDZIBY WE FRANCJI

Rozdział I : Przepisy ogólne

Artykuł L. 1261-1

Przepisy niniejszego tytułu stosuje się z zastrzeżeniem, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do traktatów, konwencji lub umów należycie ratyfikowanych lub zatwierdzonych i opublikowanych, a w szczególności do traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie oraz do aktów władz tych wspólnot podjętych w celu zastosowania tych traktatów.

Artykuł L. 1261-2

Obowiązki i zakazy nałożone na przedsiębiorców francuskich korzystających ze świadczeń usługodawców, a w szczególności te dotyczące pracy nielegalnej uregulowane w art. L. 8211-1, mają zastosowanie na tych samych zasadach do świadczenia usług przez przedsiębiorstwa niemające siedziby we Francji, a oddelegowujące na jej terytorium swoich pracowników, zgodnie z zasadami określonymi w dekrecie Rady Stanu (Conseil d’Etat).

Artykuł L. 1261-3

W rozumieniu niniejszego tytułu, pracownikiem oddelegowanym jest każdy pracownik, którego pracodawca ma ustanowioną siedzibę i wykonuje działalność poza terytorium Francji, i który pracując stale na rachunek tego pracodawcy poza terytorium Francji, na jego polecenie wykonuje przez ograniczony okres czasu pracę na terytorium Francji na warunkach określonych w art. L. 1262-1 i L. 1262-2.

Rozdział I : Warunki oddelegowania i obowiązujące przepisy

Sekcja 1 : Warunki oddelegowania

Artykuł L. 1262-1

Pracodawca mający siedzibę poza Francją może tymczasowo oddelegować pracowników do wykonywania pracy na jej terytorium, pod warunkiem, że między tym pracodawcą i pracownikiem istnieje umowa o pracę oraz że stosunek pracy nie zostaje przerwany na czas oddelegowania.

Oddelegowanie jest realizowane :

1. Na rachunek pracodawcy i pod jego kierownictwem w ramach umowy zawartej między pracodawcą a odbiorcą usługi mającym siedzibę lub wykonującym działalność we Francji, albo;

2. Między zakładami należącymi do tego samego przedsiębiorstwa lub między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy przedsiębiorstw albo;

3. Na rachunek pracodawcy bez istnienia umowy między pracodawcą a odbiorcą usług.

Artykuł L. 1262-2

Agencja pracy tymczasowej mająca siedzibę poza terytorium Francji może tymczasowo oddelegować pracowników do pracy u pracodawcy użytkownika mającego siedzibę lub wykonującego działalność na terytorium Francji, pod warunkiem istnienia umowy o pracę między przedsiębiorstwem zagranicznym a pracownikiem oraz, że stosunek pracy nie zostaje przerwany na czas oddelegowania.

Przepisy rozdziału pierwszego tytułu V niniejszego kodeksu dotyczące pracy tymczasowej znajdują zastosowanie do pracowników oddelegowanych w ramach oddelgowania z tytułu pracy tymczasowej, za wyjątkiem art. L. 1251-32 i art. L. 1251-33 dla pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w kraju ich pochodzenia.

Artykuł L. 1262-2-1

I. Pracodawca, który oddelegowuje jednego lub więcej pracowników, zgodnie z warunkami przewidzianymi w punkcie 1 i 2 artykułu L. 1262-1 i artykułu L. 1262-2, przed tym oddelegowaniem przedkłada inspekcji pracy właściwej dla miejsca, gdzie rozpocznie się usługa, deklarację oddelegowania.

II. Pracodawca wymieniony w ust. I niniejszego artykułu, wyznacza przedstawiciela firmy na terytorium Francji, odpowiedzialnego za utrzymywanie kontaktów z urzędnikami, o których mowa w artykule L. 8271-1-2 przez czas świadczenia pracy.

III. Spełnienie obowiązków wymienionych w ust. I i II niniejszego artykułu nie stanowi domniemania zgodności z prawem oddelegowania.

IV. Pracodawca użytkownik mający siedzibę poza terytorium Francji, który w celu prowadzenia działalności na jej terytorium korzysta z pracowników oddelegowanych do pracy tymczasowej przez agencję pracy tymczasowej, która również ma siedzibę poza terytorium Francji, wysyła inspekcji pracy właściwej dla miejsca rozpoczęcia wykonywania świadczenia oświadczenie, że pracodawcy wiadomo jest o oddelegowaniu swojego pracownika na terytorium Francji oraz ze znane są mu zasady przewidziane w niniejszym tytule VI.

Artykuł L. 1262-2-2

Warunki, w jakich pracodawcy wymienieni w art. L. 1262-1 i L. 1262-2 są zobowiązani do przesłania drogą elektroniczną deklaracji, o której mowa w pkt, I art. L. 1262-2-1 niniejszego kodeksu lub zaświadczenia, o którym mowa w art. L. 1331-1 kodeksu transportowego, są ustalone na mocy dekretu Rady Stanu podjętego po wydaniu opinii Krajowej Komisji ds. Informatyki i Swobód.

Artykuł L. 1251-49

Agencja pracy tymczasowej przedstawia na każde żądanie dowód posiadania gwarancji finansowej zapewniającej, na wypadek braku płatności z jej strony, płatność :

1. Wynagrodzeń i ich dodatków

2. Odszkodowań wynikających z niniejszego rozdziału;

3. Obowiązkowych składek należnych instytucjom ubezpieczenia społecznego lub innym instytucjom związanym z zabezpieczeniem społecznym pracowników;

4. Zwrotów, które mogą w stosownym wypadku obciążać pracodawców na rzecz instytucji ubezpieczenia społecznego lub innych instytucji związanych z zabezpieczeniem społecznym pracowników na warunkach określonych w art. L. 244-8 Kodeksu ubezpieczeń społecznych.

Artykuł L. 1251-50

Gwarancja finansowa może mieć wyłącznie formę poręczenia udzielonego przez towarzystwo poręczeń wzajemnych, towarzystwo gwarancji zbiorowych, towarzystwo ubezpieczeń, bank lub organizację finansową uprawnioną do udzielania poręczeń.

Jej wysokość jest obliczana procentowo na podstawie obrotu rocznego danego przedsiębiorstwa.

Nie może ona być jednak niższa niż minimum ustalane corocznie w dekrecie, przy uwzględnieniu średniej ewolucji wynagrodzeń.

Dekret nr 2018-1264 z dnia 26 grudnia 2018 r. odnoszący się do kwoty minimalnej gwarancji finansowej posiadanej przez agencje pracy tymczasowej

Artykuł 1
Ustala się kwotę minimalnej gwarancji finansowej przewidzianej w art. L. 1251-50 na rok 2017 na 127.079 euro.

Artykuł L. 1251-51

Agencja pracy tymczasowej dostarcza, na żądanie pracodawcy użytkownika, zaświadczenie wydane przez organ ubezpieczeń społecznych dotyczący jego sytuacji w odniesieniu do pokrywania składek na ubezpieczenie społeczne należnych tym organom.

Artykuł L. 1251-52

W przypadku braku płatności ze strony agencji pracy tymczasowej i gdy wysokość poręczenia nie jest wystarczająca, pracodawca użytkownik wstępuje w obowiązki agencji pracy tymczasowej w zakresie płatności kwot, które pozostają należne pracownikom tymczasowym oraz instytucjom ubezpieczenia społecznego lub innym instytucjom związanym z zabezpieczeniem społecznym, którym podlegają ci pracownicy, za okres pracy u pracodawcy użytkownika.

Artykuł L. 1262-3

Pracodawca nie może powoływać się na przepisy mające zastosowanie do oddelegowania pracowników, jeżeli w kraju, w którym ma siedzibę prowadzi wyłącznie działalność administracyjną lub związaną z wewnętrznym zarządem lub jeśli na terytorium kraju [Francji] wykonuje działalność w sposób zwyczajowy, stały i ciągły. W szczególności, nie może się on powoływać na te przepisy, jeżeli na jego działalność składa się poszukiwanie i pozyskiwanie klienteli lub rekrutacja pracowników na tym terytorium.

W takiej sytuacji, pracodawca podlega przepisom kodeksu pracy mającym zastosowanie do przedsiębiorstw z siedzibą na terytorium kraju [Francji].

Sekcja 2 : Obowiązujące przepisy

Artykuł L. 1262-4

Pracodawcy tymczasowo oddelegowujący swoich pracowników do pracy na terytorium kraju [Francji] podlegają w dziedzinie prawa pracy przepisom ustaw oraz układów zbiorowych pracy znajdujących zastosowanie do pracowników zatrudnionych przez przedsiębiorstwa z tej samej branży mające siedzibę we Francji, co do następujących zagadnień :

1. Indywidualnych oraz zbiorowych uprawnień związanych ze stosunkiem pracy;

2. Zakazu dyskryminacji i nakazu równego traktowania kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu;

3. Ochrony macierzyństwa, urlopów macierzyńskich i ojcowskich, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego lub ojcowskiego oraz urlopów na wypadek zdarzeń rodzinnych;

4. Warunków kierowania do wykonywania pracy tymczasowej i gwarancji należnych pracownikom od przedsiębiorców wykonujących działalność jako agencje pracy tymczasowej.

5. Wykonywania prawa do strajku;

6. Wymiaru czasu pracy, czasu wolnego za pracę w godzinach nadliczbowych, dni wolnych od pracy, płatnych urlopów wypoczynkowych, czasu pracy i czasu pracy w porze nocnej pracowników młodocianych;

7. Warunków przynależności do kas urlopowych i na wypadek przestoju spowodowanego złymi warunkami atmosferycznymi;

8. Wynagrodzenia minimalnego i wypłaty wynagrodzeń, w tym dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych, jak również dodatki do wynagrodzenia przewidziane w ustawie lub w układzie zbiorowym,

9. Zasad dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa pracy, wieku dopuszczenia do pracy, zatrudnienia dzieci;

10. Pracy nielegalnej.

Artykuł L. 1262-4-1

I. Zlecający lub inwestor, który zawiera umowę z usługodawcą oddelegowującym pracowników w warunkach określonych w artykułach L. 1262-1 i L. 1262-2 weryfikuje, czy przed rozpoczęciem oddelegowania, usługodawca wypełnił obowiązki, o których mowa w ust. I i II artykułu L. 1262-2-1.

W przypadku nieotrzymania od kontrahenta kopii zgłoszenia przewidzianego w ust. I artykułu L. 1262-2-1, inwestor lub zlecający wysyła w ciągu czterdziestu ośmiu godzin po rozpoczęciu oddelegowania, zgłoszenie do inspekcji pracy miejsca rozpoczęcia świadczenia. Informacje, które powinny być zawarte w zgłoszeniu są określone przez dekret.

Okoliczności, w których zlecający lub inwestor zobowiązani są przesłać drogą zdematerializowaną, zaświadczenie, o którym mowa w ustepie drugim niniejszego pkt. I są ustalane przez dekret Rady Stanu (Conseil d’Etat) po uzyskaniu opinii Krajowej Komisji Informatyki i Swobód.

II. Inwestor weryfikuje przed rozpoczęciem oddelegowania, czy każdy z bezpośrednich lub pośrednich podwykonawców swoich kontrahentów, których zatwierdza on na mocy art. 3 ustawy nr 75-1334 z 31 grudnia 1975 dotyczącej podwykonawstwa, i każdy z przedsiębiorców świadczących usługi pracy tymczasowej, z jakimi któryś z jego podwykonawców lub któryś z jego kontrahentów zawarł umowę, którzy oddelegowują pracowników w warunkach określonych w art. L. 1262-1 i art. L.1262-2 spełnili obowiązek, o którym mowa w pkt I artykułu L. 1262-2-1.

Artykuł L. 1262-4-2

Artykuł L. 1262-4-2 nie ma zastosowania do osób indywidualnych, które zawierają umowę z usługodawcą mającym siedzibę poza terytorium Francji dla celów osobistych swoich własnych, ich współmałżonka, partnera, z którym są związani obywatelską umową solidarności, konkubenta, wstępnych lub zstępnych.

Artykuł L. 1262-4-3

Inwestor lub zlecający na piśmie poinformowany przez jednego z urzędników kontroli, o których mowa w art. L. 8271-1-2 o niezapłaceniu przez swojego kontrahenta, przez bezpośredniego lub pośredniego podwykonawcę lub przez kontrahenta podwykonawcy częściowo lub całkowicie, minimalnej ustawowej lub ustalonej przez układ zbiorowy, pensji należnej pracownikowi oddelegowanemu w rozumieniu art. L 1261-3, niezwłocznie nakazuje na piśmie temu podwykonawcy lub kontrahentowi, jak również ich bezpośredniemu zlecającemu, niezwłoczne zaprzestanie takiej sytuacji [istnienia niezapłaconych należności].

W razie niezareagowania na zaistniałą sytuację w terminie określonym w rozporządzeniu, inwestor lub zlecający, jeśli nie wypowie umowy świadczenia usług, jest solidarnie odpowiedzialny z pracodawcą pracownika za zapłatę należnego wynagrodzenia, odszkodowań i składek na zasadach określonych rozporządzeniu Rady Stanu.

Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do osoby fizycznej, która zawiera umowę z przedsiębiorcą na prywatny użytek swój, swojego małżonka, partnera, z którym są związani obywatelską umową solidarności, konkubenta, wstępnych lub zstępnych.

Artykuł L. 1262-4-4

Jeżeli pracownik oddelegowany jest ofiarą wypadku przy pracy, zawiadomienie jest wysyłane do inspekcji pracy właściwej ze względu na miejsce wypadku.

Zawiadomienie jest dokonywane, w terminie i zgodnie z warunkami określonymi przez dekret Rady Stanu (Conseil d’Etat), przez :

1. Pracodawcę, lub jego przedstawiciela wybanego zgodnie z art. L. 1262-2-1, jeżeli pracownik jest oddelegowany na zasadach określonych w punkcie 3 artykułu L. 1262-1;

2. Zlecającego lub inwestora, który zawarł umowę z usługodawcą oddelegowującego pracowników na zasadach określonych w punkcie 1 oraz w punkcie 2 artykułu L. 1262-1 lub w art. L. 1262-2.

Artykuł L. 1262-4-5

W przypadku projektów budowlanych lub inżynierii lądowej i wodnej na podstawie art. L. 4532-10, inwestor udostępnia pacownikom oddelegowanym, poprzez wywieszenie w miejscu pracy, informacje o przepisach mających do nich zastosowanie na podstawie art. L. 1262-4. Informacje są łatwo dostępne i przetłumaczone na jeden z oficjalnych języków używanych w państwach pochodzenia pracowników oddelegowanych.

Dekret określa warunki wykonywania tego obowiązku, w szczególności zakres informacji, o których mowa w ustępie pierwszym.

Artykuł L. 1262-5

Dekret Rady Stanu (CONSEIL D’ETAT) określa :

Warunki i sposoby zastosowania przepisów w odniesieniu do zagadnień wymienionych w artykule L. 1262-4;

Warunki, w których wymagane jest od zagranicznego przedsiębiorcy świadczącego usługi dokonanie czynności zgłoszeniowych;

Przysługujące zwolnienia z dokonania określonych czynności;

Sposoby wyznaczania i kompetencje przedstawiciela, o którym mowa w pkt II artykułu L. 1262-2-1;

Sposób, w jaki odbywa się weryfikacja, o której mowa w artykule L. 1262-4-1;

Sposoby zastosowania artykułu L. 1264-3.

Warunki zastosowania art L. 1263-7, między innymi rodzaj dokumentów, jakie powinny być przetłumaczone na język francuski oraz sposób ich przechowywania na terytorium kraju [Francji].

Artykuł L. 1262-6

Bez uszczerbku dla art. L. 1262-3 i sekcji 2 niniejszego rozdziału, pracodawcy oddelegowujący jednego lub więcej pracownikow na warunkach określonych w pkt 1 i 2 artykułu L. 1262-1 do swiadczenia usług i operacji krótkoterminowych lub w ramach zdarzeń jednorazowych, w których oddelegowani pracownicy wykonują jedną z czynności uwzglednionych w liscie znajdujacej sie w zarządzeniu ministra właściwego do spraw pracy sa zwolnionieni z obowiązków przewidzianych w I i II artykułu L. 1262-2-1.

Zarzadzenie wskazane w pierwszym akapicie niniejszego artykulu okresla, dla każdego zidentyfikowanego działania, czas trwania działalności we Francji w okresie referencyjnym.

Dekret Rady Stanu (Conseil d’Etat) określa, w razie potrzeby, korekty przyznane pracodawcom wymienionym w pierwszym akapicie niniejszego artykulu w celu zastosowania art. L. 1263–7, w szczególności charakter dokumentow do przetłumaczenia na język francuski i ich metody przechowywania na terytorium kraju [Francja]

Artykul L. 1263-1

Postanowienia niniejszej sekcji nie mają zastosowania do agencji pracy tymczasowej określonych w art. L. 1251-2 i do agencji modelek określonych w art. L. 7123-12.

Rozdział III : KONTROLA

Artykuł L. 1263-1

Urzędnicy kontroli wymienieni w art. L. 8112-1 i odpowiednie organy odpowiedzialne za koordynację ich działań są uprawnione do wzajemnego wymieniania wszelkich informacji i dokumentów niezbędnych do zastosowania przepisów tego tytułu.

Podmioty te mogą również przekazywać powyższe informacje i dokumenty uprawnionym organom z państw obcych posiadającym analogiczne uprawnienia oraz organom mającym za zadanie koordynację ich działań w tych państwach.

Urzędnicy kontroli wymienieni w art. L.8271-1-2 mają prawo dostępu do danych znajdujących się w zaświadczeniach oddelegowania przesłanych do inspekcji pracy na podstawie art. L.1262-2-1 i art. L.1262-4-1, które są niezbędne do realizacji ich zadań walki z pracą nielegalną.

Artykuł L. 1263-2

Dekret Rady Stanu (CONSEIL D’ETAT) określa rodzaje informacji, które mogą być przekazywane oraz warunki ochrony informacji o charakterze osobistym.

Artykuł L. 1263-3

Jeśli urzędnik kontroli inspekcji pracy, o którym mowa w art. L. 8112-1 stwierdzi poważne naruszenie przez pracodawcę mającego siedzibę poza terytorium Francji, który oddelegowuje pracowników na terytorium kraju [Francji], artykułu L. 3131-1 dotyczącego dziennego odpoczynku, artykułu L. 3132-2 dotyczącego tygodniowego odpoczynku, artykułu L. 3121-18 dotyczącego maksymalnego tygodniowego czasu pracy, artykułu L. 3231-20 dotyczącego maksymalnego tygodniowego wymiaru czasu pracy stwierdzi całkowite lub częściowe niezapłacenie wynagrodzenia ustawowego lub umownego, stwierdzi naruszenie przez pracodawcę lub jego przedstawiciela obowiązku, o którym mowa w artykule L. 1263-7 w celu kontroli przestrzegania postanowień artykułów L. 3231-2, L. 3131-2, L. 3132-2, L. 3121-18 i L. 3121-20 niniejszego kodeksu lub stwierdzi warunki pracy lub zakwaterowania niezgodne z godnością ludzką sankcjonowane przez artykuł 225-14 kodeksu karnego, pisemnie nakazuje temu pracodawcy zaprzestać takiej sytuacji w terminie określonym przez rozporządzenie Rady Stanu.

W najkrótszym terminie informuje on o tym inwestora lub zlecającego danego pracodawcy.

Celowe przekazanie przez pracodawcę urzędnikowi kontroli błędnych informacji stanowi poważne naruszenie w rozumieniu ustępu pierwszego.

W celu zastosowania niniejszego artykułu, jeżeli pracodawca mający siedzibę poza Francją oddelegowuje na terytorium Francji pracowników wykonujących czynności objęte kodeksem rolnictwa i rybołówstwa morskiego, odesłanie do artykułu L. 3132-2 niniejszego kodeksu należy zastąpić artykułem L. 714-1 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

Artykuł L. 1263-4

W razie nieuregulowania przez pracodawcę stwierdzonej sytuacji w terminie określonym w artykule L. 1263-3, kompetentny organ administracji może, niezwłocznie po zapoznaniu się ze sprawozdaniem urzędnika kontroli inspekcji pracy stwierdzającym naruszenie, biorąc pod uwagę powtarzalność lub powagę stwierdzonych czynów, zarządzić, umotywowaną decyzją, zawieszenie przez pracodawcę wykonywania danego świadczenia usług na okres nieprzekraczający miesiąca.

Organ administracji kładzie kres temu środkowi jak tylko pracodawca udowodni, że zaprzestał stwierdzonego naruszenia.

Artykuł L. 1263-4-1

Urzędnik kontroli inspekcji pracy lub urzednik kontroli równorzędnej, o którym mowa w ostatnim ustępnie artykułu L. 8112-1, który nie otrzymał, po upływie czterdziestu ośmiu godzin od momentu rozpoczęcia oddelegowania pracownika zaświadczenia oddelegowania, o którym mowa w drugim ustępie punktu I artykułu L. 1262-4-1 może przedłożyć umotywowane sprawozdanie właściwemu organowi administracyjnemu. Właściwy organ admnistracyjny może zarządzić umotywowaną decyzją, uwzględniając powagę naruszenia, zawieszenie świadczenia usług na czas nieprzekraczający jednego miesiąca.

Organ administracyjny kładzie kres zawieszeniu po otrzymaniu zaświadczeń oddelegowania dotyczących pracowników, przekazanych przez pracodawcę, zlecającego lub inwestora.

Kara przewidziana w ustępie pierwszym niniejszego artykułu nie może być nałożona łącznie z administracyjną karą pieniężną przewidzianą w artykule L. 1264-1 oraz artykule L. 1264-2.

Dekret Rady Stanu (Conseil d’Etat) określa warunki zastosowania niniejszego artykułu.

Artykul L. 1263-4-2

Urzędnik nadzoru inspekcji pracy lub równoważny urzednik kontroli, o którym mowa w ostatnim akapicie art. L. 8112-1, który mowi, ze w stosownych przypadkach po otrzymaniu deklaracji, o której mowa w art. L. 1262 -2-1, brak zapłaty kwot należnych w ramach jednej z grzywien przewidzianych w artykułach L. 1263-6, L. 1264-1, L. 1264-2 lub L. 8115-1, które zostały zgłoszone pracodawcy mającemu siedzibę za granicą delegujacego jednego lub więcej pracowników na warunkach przewidzianych w art. L. 1262-1 lub L. 1262-2, przedkłada uzasadnione sprawozdanie właściwemu organowi administracyjnemu. Ten ostatni niezwłocznie informuje zainteresowane przedsiębiorstwo, przed rozpoczęciem swiadczenia, o naruszenia i nakazuje mu ich zaprzestanie poprzez zaplacenie należnych kwot.

W przypadku braku uregulowania przed rozpoczęciem swiadczenia, organ administracyjny może zarządzić, z uwagi na powazny charakter naruszenia, w formie decyzji z uzasadnieniem, zakaz świadczenia usług na okres dwóch miesięcy z możliwością przedłużenia. Usługa nie może się rozpocząć bez uregulowania naruszenia.

Organ administracyjny zezwala na świadczenie po zapłaceniu kwot wymienionych w pierwszym akapicie niniejszego artykułu.

Artykuł L. 1263-5

Decyzja o zawieszeniu świadczenia usług wydana przez organ administracyjny na podstawie artykułu L. 1263-4 lub artykułu L. 1263-4-1 nie powoduje zerwania ani zawieszenia umowy o pracę, ani żadnej szkody majątkowej dla zainteresowanych pracowników.

Artykuł L. 1263-6

Niezastosowanie się przez pracodawcę do decyzji administracyjnej, o której mowa w artykule L.1263-4 lub w artykule L.1263-4-1 podlega karze grzywny administracyjnej, która jest orzekana przez kompetentny organ administracyjny, na podstawie umotywowanego sprawozdania urzędnika kontroli z inspekcji pracy, o którym mowa w artykułach L. 8112-1.

Określając wysokość grzywny, organ administracyjny bierze pod uwagę okoliczności oraz powagę naruszenia, zachowanie jego autora, jak również jego zasoby oraz zobowiązania finansowe. Grzywna jest niższa lub równa 10.000 euro na danego pracownika za każde naruszenie.

Prawo wszczęcia przez administrację postępowania zmierzającego do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przedawnia się z upływem dwóch lat od dnia dokonania naruszenia.

Pracodawca może zaskarżyć decyzję administracyjną do sądu administracyjnego, z pominięciem jakiegokolwiek zaskarżenia do organu wyższego stopnia.

Kara grzywny podlega egzekucji tak jak wierzytelności Skarbu Państwa inne niż podatkowe.

Artykuł L. 1263-7

Pracodawca oddelegowujący tymczasowo pracowników na terytorium Francji lub jego przedstawiciel, o którym mowa w artykule L. 1262-2-1 ustęp 2, przedstawia inspekcji pracy w miejscu wykonywania świadczenia dokumenty przetłumaczone na język francuski pozwalające na weryfikację przestrzegania postanowień niniejszego tytułu.

Artykul L. 1263-8

Organ administracyjny, na wniosek jednego lub większej ilosci pracodawców wielokrotnie oddelegowujacych pracowników zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. L. 1262-1 pkt 1 i 2 lub podmiotu majacego upowaznienie, może dostosować procedury, zgodnie z którymi obowiązki przewidziane w ust. I i II art. L. 1262-2-1 i art. L. 1263-7 są spełnione, gdy wraz z wnioskiem dostarczone są informacje poswiadczajace zgodnosc z przepisami prawnymi i postanowieniami umownymi w sprawach wymienionych w artykule L. 1262-4.

O przyznaniu uprawnien na okres nieprzekraczający jednego roku powiadamia się wnioskodawcę.

W tak ustalonym okresie organ administracyjny może zażądać ujawnienia dokumentów przewidzianych w art. L. 1263–7.

Organ administracyjny znosi usprawnienia przyznane zgodnie z pierwszym akapitem niniejszego artykulu albo gdy procedury określone na podstawie tego samego akapitu pierwszego nie były przestrzegane, albo w przypadku stwierdzenia naruszenia zasad mających zastosowanie w sprawach wymienionych w art. L. 1262-4.

Do wniosku o odnowienie uprawnien dołącza się wszelkie dowody poswiadczajace zgodnosc z przepisami prawnymi i postanowieniami umownymi w sprawach wymienionych w artykule L. 1262-4 za okres, który upłynął.

Dekret Rady stanu (Conseil d’Etat) określa charakter uprawnien, które mogą zostać przyznane w ramach tego artykułu.

Rozdział IV : Kary administracyjne

Artykuł L. 1264-1

Niewypełnienie przez pracodawcę oddelegowującego pracowników któregokolwiek z obowiązków wymienionych w artykule L. 1262-2-1, w artykule L. 1262-4-4 lub w artykule L. 1263-7 podlega administracyjnej karze grzywny, na warunkach określonych w artykule L. 1264-3.

Artykuł L. 1264-2

I. Inwestor lub zlecający podlega administracyjnej karze grzywny na warunkach określonych w artykule L. 1264-3:

1. W przypadku naruszenia któregokolwiek z obowiązków wskazanych w ust. I artykułu L.1262-4-1, jeżeli jego kontrahent nie spełnił co najmniej jednego z obowiązków spoczywających na nim na podstawie artykułu L. 1262-2-1;

2. W przypadku naruszenia obowiązku wskazanego w artykule L. 1262-4-4;

3. W przypadku naruszenia obowiązku wskazanego w artykule L. 1262-4-5.

II. Niewypełnienie przez inwestora lub zlecającego obowiązku wskazanego w ust. II artykułu L.1262-4-1 podlega administracyjnej karze grzywny, na warunkach określonych w artykule L.1264-3, jeżeli którykolwiek z bezpośrednich lub pośrednich podwykonawców jego kontrahentów lub którekolwiek przedsiębiorca świadczący usługi pracy tymczasowej nie wywiązał się z obowiązku wskazanego w punkcie I artykułu L. 1262-2-1. Niewypełnienie przez pracodawcę użytkownika obowiązku, o którym mowa w ust. IV artykułu L. 1262-2-1 podlega administracyjnej karze grzywny na warunkach określonych w artykule L. 1264-3.

Artykuł L. 1264-3

Administracyjna kara grzywny, o której mowa w artykułach L. 1264-1 i L. 1264-2 jest nakładana przez kompetentny organ administracyjny, po stwierdzeniu naruszenia przez urzędników inspekcji pracy o kompetencjach kontrolnych wymienionych w artykułach L. 8112-1 i L. 8112-5.

Wysokość kary wynosi maksymalnie 4.000 euro na jednego oddelegowanego pracownika i maksymalnie 8.000 euro w przypadku ponownego naruszenia dokonanego w ciągu dwoch lat od dnia zawiadomienia o nałożeniu pierwszej kary. Całkowita wysokość kary nie może przekraczać 500.000 euro.

Ustalając wysokość kary, organ administracyjny bierze pod uwagę okoliczności oraz wagę naruszonego obowiązku, zachowanie się sprawcy, jego zasoby oraz zobowiązania finansowe.

Prawo wszczęcia postępowania zmierzające do nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przedawnia się z upływem dwóch lat od dnia dokonania naruszenia.

Pracodawca, inwestor lub zlecający mogą zaskarżyć decyzję administracyjną do sądu administracyjnego, z pominięciem zaskarżenia do organu wyższego stopnia.

Kara grzywny podlega egzekucji tak jak wierzytelności Skarbu Państwa inne niż podatkowe. Sprzeciw wobec egzekucji lub sprzeciw wobec postępowań nie skutkuje zawieszeniem postepowania w sprawie odzyskania wierzytelności.

Artykuł L. 1264-4

Sankcja lub administracyjna kara grzywny zgłaszana przez kompetentny organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, inny niż Francja i nałożona na dostawcę usług mającego swoją siedzibę we Francji z tytułu oddelegowania pracownika, w warunkach wymienionych w dyrektywie 96/71 / WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, jest egzekwowana przez państwo zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/67 UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 maja 2014 r w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71 WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym ( „rozporządzenie w sprawie IMI” ).

Kara grzywny podlega egzekucji tak jak wierzytelności Skarbu Państwa inne niż podatkowe. Sprzeciw wobec egzekucji lub sprzeciw wobec postępowań nie skutkuje zawieszeniem postepowania w sprawie odzyskania wierzytelności.

Wezwania do zapłaty wydawane są przez ministra właściwego do spraw pracy.

Postepowanie w sprawie odzyskania wierzytelności przez organ publiczny przedawnia się z upływem pięciu lat od daty wezwania do zapłaty.

Wpływy z tych sankcji lub kar pieniężnych zasilaja budżet państwa.

Rozdział V : Działania prawne

Artykuł L. 1265-1

Organizacje związkowe reprezentujące pracownika, dzialajac na jego korzysc, mogą wnieść powództwo do sądu w każdej sprawie wynikającej z zastosowania niniejszego tytułu, bez konieczności uzasadniania zlecenia.

Wystarczy, że pracownik ten został powiadomiony, na warunkach określonych przepisami, i nie zgłosił sprzeciwu w przeciągu piętnastu dni od daty, w której organizacja związkowa powiadomiła go o swoim zamiarze.

Osoba zainteresowana (pracownik) może zawsze wstąpić do postępowania wszczętego przez związek i wypowiedzieć je w dowolnym momecie.

Artykuł R. 1412-5

Jeżeli pracownik jest tymczasowo delegowany do pracy na terytorium kraju [Francji] przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w innym państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej, spory dotyczące przyznanych praw w zakresie zagadnień wymienionych w artykule L. 1262-4 mogą być rozpatrywane przed Sądem Pracy (conseil de prud’hommes) właściwym dla okręgu, w którym świadczenie jest lub było wykonywane.

Jeżeli świadczenie jest lub było wykonywane w okręgu wielu sądów pracy (conseil de prud’hommes) spór może być wniesiony przed którykolwiek z tych sądów.


Część wykonawcza

TYTUŁ VI : PRACOWNICY TYMCZASOWO ODDELEGOWANI PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWO NIEMAJĄCE SIEDZIBY WE FRANCJI

Rozdział I : Przepisy ogólne

Artykuł R. 1261-1

Pracodawcy wymienieni w artykułach L. 1262-1 i L. 1262-2 podlegają, w odniesieniu do oddelegowanych pracowników, w tym modelek oraz personelu artystycznego i technicznego firm rozrywkowych, przepisom prawa i postanowieniom umownym w sprawach wymienionych w art. L. 1262-4, z zastrzeżeniem szczególnych warunków lub przepisów wykonawczych określonych w rozdziale II.

Artykuł R. 1261-2

Francuskie układy zbiorowe pracy i porozumienia, z których korzystają pracownicy zatrudnieni przez firmy mające siedzibę we Francji, prowadzące swoją główną działalność identyczną z pracą wykonywaną przez pracowników delegowanych we Francji, mają zastosowanie do tych pracowników oddelegowanych.

Rozdział II : Warunki oddelegowania i obowiązujące przepisy

Sekcja 1 : Choroba i wypadek

Artykuł R. 1262-1

Jeżeli okres oddelegowania do Francji jest dłuższy niż jeden miesiąc, przepisy dotyczące nieobecności z powodu choroby lub wypadku, o których mowa w art. L. 1226-1, mają zastosowanie do oddelegowanych pracowników.

Artykuł R. 1262-2

Deklaracja, o której mowa w art. L. 1262-4-4, przesyłana jest w terminie dwóch dni roboczych po wystąpieniu wypadku przy pracy, w dowolny sposób umożliwiający stwierdznie daty wysylki.

Deklaracja zawiera następujące elementy :

1° Nazwę lub firmę, a także adres pocztowy i elektroniczny, numery telefonów przedsiębiorstwa lub zakładu, który stale zatrudnia pracownika, jak również informacje o jego wpisie do odpowiedniego rejestru zawodowego lub jakiekolwiek innego równoważnego rejestru;

2° Nazwiska, imiona, datę i miejsce urodzenia, adres stałego zamieszkania, narodowość i kwalifikacje zawodowe poszkodowanego;

3° Datę, godzinę, miejsce i szczegółowe okoliczności wypadku, rodzaj i umiejscowienie obrażeń oraz, w stosownych przypadkach, czas trwania przestoju w pracy;

4° Tożsamość i dane kontaktowe świadków, jeśli takowi istnieją.

Kiedy deklaracja wypadku przy pracy jest składana przez zleceniodawcę lub inwestora, obejmuje również jego imię i nazwisko lub nazwę firmy, adresy pocztowe i elektroniczne, numer telefonu oraz, jeśli dotyczy, numer identyfikacyjny SIRET zakładu.

Ponadto przedsiębiorstwo korzystające z usług pracownika oddelegowanego na warunkach przewidzianych w art. L. 1262-2 niezwiązane z francuskim systemem ubezpieczenia społecznego informuje przedsiębiorstwo zajmujące się wykonywaniem działalności tymczasowej o każdym wypadku z udziałem tego oddelegowanego pracownika.

Kiedy pracownik oddelegowany na warunkach przewidzianych w art. L. 1262-2 jest powiązany z francuskim systemem ubezpieczenia społecznego, oświadczenie składa się zgodnie z procedurą określoną w art. R. 412-2 kodeksu zabezpieczenia społecznego lub w art. D. 751-93 akapit drugi Kodeksu rolnego i rybołówstwa morskiego.

Sekcja 2 : Prawo do swobody wypowiedzi

Artykuł R. 1262-3

Przepisy dotyczące prawa do swobodnej wypowiedzi, przewidziane w artykułach od L. 2281-1 do L. 2281-4, mają zastosowanie do pracowników delegowanych na warunkach określonych w art. L. 1262-1 ust. 2.

Sekcja 3 : Czas pracy, odpoczynku i urlopu

Artykuł R. 1262-4

Jeżeli okres oddelegowania we Francji trwa dłużej niż jeden miesiąc, przepisy dotyczące nie świadczenia pracy w dni ustawowo wolne od pracy, przewidziane w art. L. 3133-3, mają zastosowanie do oddelegowanych pracowników.