2010Mar
3

Prawo antypirackie we Francji tzw. ustawa HADOPII. Istota nowych regulacji (ustawa HADOPI)

Dwie bliźniacze ustawy uchwalone w 2009 roku, określane mianem ustaw HADOPI, stawiają sobie za zasadniczy cel walkę z nielegalnym ściąganiem plików z Internetu, w tym zwłaszcza za pośrednictwem programów do bezpośredniej wymiany plików (tzw. P2P).

Istota nałożonych powyższymi ustawami na użytkowników Internetu obowiązków została wyrażona w nowym artykule L. 336-3 Kodeksu własności intelektualnej. Na jego podstawie posiadacz łącza internetowego jest zobowiązany czuwać nad tym, aby jego łącze internetowe nie było wykorzystywane w celu powielania, przedstawiania, udostępniania lub przekazywania innym osobom utworów chronionych prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi bez zgody uprawnionego w sytuacjach, kiedy taka zgoda jest wymagana.

Z powyższego przepisu wynika więc, że osoba posiadająca łącze internetowe nie tylko powinna się powstrzymać od samodzielnego nielegalnego ściągania plików z Internetu. Również jest ona odpowiedzialna za ściąganie plików przez osoby trzecie przy użyciu jej łącza. W praktyce przepis ten wydaje się łatwy w stosowaniu w odniesieniu do osób bliskich (rodzina, przyjaciele). Należy jednak pamiętać, że na jego podstawie możliwe jest również przyjęcie odpowiedzialności pracodawcy, za działania jego pracowników przy użyciu firmowego sprzętu.

II. Przeciwdziałanie nielegalnemu ściąganiu plików

Wykrywaniem wykroczeń przeciwko prawom autorskim w Internecie zajmują się organizacje chroniące interesy poszczególnych grup zawodowych oraz organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Pierwszym krokiem jest zdobycie numeru IP osoby nielegalnie ściągającej pliki.

Jeżeli okaże się, że od chwili ściągnięcia plików nie upłynęło więcej niż 6 miesięcy, prawo francuskie zobowiązuje do przekazana sprawy wyspecjalizowanej instytucji administracyjnej – HADOPI (Haute Autorité pour la Diffusion des Oeuvres et la Protection des droits sur Internet).

HADOPI działa w następujący sposób:

  • w pierwszej kolejności zwraca się ona do dostawcy usług dostępu do Internetu celem zidentyfikowania na podstawie numeru IP osoby nielegalnie ściągającej pliki,
  • następnie do użytkownika jest kierowana drogą elektroniczną tzw. pierwsza rekomendacja informująca go o fakcie dokonania naruszenia prawa za pośrednictwem jego łącza,
  • jeżeli przed upływem okresu 6 miesięcy od skierowania pierwszej rekomendacji za pośrednictwem łącza internetowego nadal nielegalnie ściągane są pliki, wysyłana jest druga rekomendacja (tym razem oprócz e-maila może zostać również wysłany list polecony za potwierdzeniem odbioru).

Wraz z drugą rekomendacją kończą się działania o charakterze pedagogicznym… Kończą sie również uprawnienia HADOPI, która, jak orzekł Trybunał Konstytucyjny, nie będąc władzą sądowniczą nie może orzekać o zastosowaniu sankcji karnych.

Jeżeli w okresie 1 roku od otrzymania drugiej rekomendacji HADOPI, za pośrednictwem łącza internetowego nadal nielegalnie ściągane są pliki, posiadacz tego łącza może zostać skazany przez sąd za popełnienie wykroczenia piątej klasy. Kara podstawowa, tj. grzywna, może osiągnąć w tym przypadku 1.500 euro (3.000 euro w przypadku recydywy). Tytułem kary dodatkowej może zostać orzeczone zawieszenie na okres do 1 miesiąca prawa dostępu do Internetu. W okresie zawieszenia, posiadacz łącza internetowego powinien nadal płacić abonament za usługi internetowe, a umowę z dostawcą może rozwiązać wyłącznie na własny koszt.

W okresie zawieszenia prawa dostępu do Internetu, zabronione jest również zawieranie umów o dostęp do Internetu z innymi dostawcami, pod groźbą grzywny w wysokości 3.750 euro.