2015Kwi
3

Prawo do wypoczynku we FrancjiWypoczynek dobowy i tygodniowy

Co do zasady pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do wypoczynku w wysokości co najmniej 11 godzin, nieprzerwanie. Ponadto w każdym tygodniu pracownikowi przysługuje prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego. Niemniej jednak istnieją pewne odstępstwa od długości odpoczynku dobowego i tygodniowego, m.in. w transporcie drogowym, co wynika z uregulowań europejskich (Rozporządzenie (WE) nr 561/2006).

Z reguły wypoczynek tygodniowy powinien przypadać na niedzielę (od północy do północy dnia kolejnego). Od tej zasady istnieją jednak wyjątki stosowane np. w handlu i  turystyce.

Urlop wypoczynkowy

Każdemu pracownikowi (pracującemu w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy) przysługuje prawo do płatnego urlopu wypoczynkowego. Początek okresu rozliczeniowego, czyli moment, od którego nalicza się wymiar należnego urlopu, nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym i przypada 1 czerwca poprzedniego roku kalendarzowego, natomiast koniec – 31 maja bieżącego roku kalendarzowego. Sektorem, w którym obowiązują inne terminy (1 kwietnia – 31 marca) jest budownictwo i roboty publiczne.

Za każdy przepracowany miesiąc należy się 2,5 dnia urlopu płatnego, a zatem 30 dni urlopu za cały przepracowany rok. 24 dni urlopu (ale nie więcej) powinny być odebrane w okresie od 1 maja do 31 października każdego roku. Nie ma natomiast konieczności wykorzystania 24-dniowego urlopu jednorazowo.

Jeśli nic innego nie zostało przewidziane w układzie zbiorowym ani przez pracodawcę, urlop bierze się w dni od poniedziałku do soboty. Dla przykładu, jeśli pracownik przebywa na urlopie od poniedziałku rano do niedzieli wieczorem, wykorzystuje w ten sposób 6 dni urlopu (poniedziałek-sobota).

Zobacz również: Umowa o pracę we Francji