Ściąganie plików z Internetu
we Francji na cenzurowanym... (1/2)

Dwie bliźniacze ustawy uchwalone w 2009 roku, określane mianem ustaw HADOPI, stawiają sobie za zasadniczy cel walkę z nielegalnym ściąganiem plików z Internetu, w tym zwłaszcza za pośrednictwem programów do bezpośredniej wymiany plików (tzw. P2P).

Istota nałożonych powyższymi ustawami na użytkowników Internetu obowiązków została wyrażona w nowym artykule L. 336-3 Kodeksu własności intelektualnej. Na jego podstawie posiadacz łącza internetowego jest zobowiązany czuwać nad tym, aby jego łącze internetowe nie było wykorzystywane w celu powielania, przedstawiania, udostępniania lub przekazywania innym osobom utworów chronionych prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi bez zgody uprawnionego w sytuacjach, kiedy taka zgoda jest wymagana.

Z powyższego przepisu wynika więc, że osoba posiadająca łącze internetowe nie tylko powinna się powstrzymać od samodzielnego nielegalnego ściągania plików z Internetu, ale również jest ona odpowiedzialna za ściąganie plików przez osoby trzecie przy użyciu jej łącza. W praktyce przepis ten wydaje się łatwy w stosowaniu w odniesieniu do osób bliskich (rodzina, przyjaciele). Należy jednak pamiętać, że na jego podstawie możliwe jest również przyjęcie odpowiedzialności pracodawcy, za działania jego pracowników przy użyciu firmowego sprzętu.

Wykrywaniem wykroczeń przeciwko prawom autorskim w Internecie zajmują się organizacje chroniące interesy poszczególnych grup zawodowych oraz organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Pierwszym krokiem jest zdobycie numeru IP osoby nielegalnie ściągającej pliki.

Jeżeli okaże się, że od chwili ściągnięcia plików nie upłynęło więcej niż 6 miesięcy, sprawa zostaje przekazana wyspecjalizowanej instytucji administracyjnej - HADOPI (Haute Autorité pour la Diffusion des Oeuvres et la Protection des droits sur Internet).