|
|
 |
 |
Płatności gotówką we Francji... (1/4)
Gotówka nie zawsze mile widziana
|
|
Zasady dotyczące posługiwania się środkami płatniczymi we Francji nie są oczywiste, a ich zrozumienie utrudnia ponadto fakt, że nieustannie się zmieniają. Jak więc obecnie wygląda „płatnicza rzeczywistość”? Jest to pytanie tym bardziej aktualne, że 16 czerwca 2010 zostało wydane kolejne rozporządzenie dotyczące ograniczeń rozliczeń gotówkowych (Rozporządzenie n° 2010-662 z 16 czerwca 2010). W dobie kart kredytowych, powszechnie używanych we Francji czeków, czy też elektronicznych portfeli (np. Monéo we Francji) wydawać by się mogło, iż płacenie gotówką odchodzi powoli do lamusa. Niemniej jednak ta forma płatności wciąż jest przez wielu postrzegana jako uprzywilejowana - bezpośrednia, pewna i praktyczna, gdyż pozwala na niezwłoczne zwolnienie się z długu. Te zalety dostrzegł także ustawodawca, który w artykule R. 642-3 Kodeksu karnego (Code pénal) wręcz narzuca wierzycielowi obowiązek przyjęcia płatności w gotówce. Odmowa przyjęcia gotówki jest wykroczeniem i podlegała karze grzywny w wysokości mogącej osiągnąć nawet 150 euro. Z drugiej strony, wierzyciel może odmówić przyjęcia płatności w każdej innej formie niż gotówka (czek, karta płatnicza, przelew…). Jednak dokonywanie płatności „z ręki do ręki” ma też swoje minusy, zwłaszcza gdy chodzi o obrót znacznymi kwotami. By ograniczyć ryzyko nadużyć podatkowych, jak również by udoskonalić system kontroli transakcji finansowych, francuski Kodeks walutowy i finansowy (Code monétaire et financier) wprowadza pewne ograniczenia dotyczące rozliczeń gotówkowych. Tak więc zabronione jest płacenie gotówką powyżej pewnych kwot, które zmieniają się w zależności od rodzaju transakcji oraz osób biorących w niej udział.
|
(październik 2010)
|
|
|