|
|
 |
 |
Francuskie prawo spółek • SAS •
Francuskie prawo spółek...
SAS - Société par Actions Simplifiée
Najnowsza forma spółki kapitałowej
1. Francuska spółka handlowa SAS (Société par Actions Simplifiée) uregulowana jest przepisami art. L. 227-1 do L. 227-20 francuskiego Kodeksu Handlowego (Code de
SAS jest formą spółki kapitałowej,ałowej, wprowadzoną przez ustawodawcę do Kodeksu Handlowego w 1994 r. Pięć lat później przepisy dotyczące SAS uległy radykalnym zmianom.
Obecna regulacja tej spółki pozostawia wspólnikom dużą swobodę działania. Do ich kompetencji należy organizacja i funkcjonowanie SAS, a także sposób realizacji wyznaczonych celów.
Wyjątkowa elastyczność, jaką zapewnia wybór tej formy prawnej sprawia, że SAS jest wybierana tak przez duże koncerny (w szczególności dla ich oddziałów kontrolowanych w 100%), jak i małe, czasem nawet jednoosobowe, przedsiębiorstwa.
Pomimo, iż SAS nie jest spółką publiczną, a więc jej akcje nie mogą być notowane na giełdzie, może ona emitować obligacje.
Podobnie jak ma to miejsce w przypadku SA i SARL, SAS jest zobowiązana ujawniać w każdym roku swoje sprawozdanie finansowe.
Dzięki możliwości maksymalnego uproszczenia jej funkcjonowania, koszty działalności spółki są relatywnie niskie, zwłaszcza w porównaniu z SA (Société Anonyme).
Wreszcie, pomimo charakteru kapitałowego, SAS jest spółką, w której więzi pomiędzy wspólnikami są dosyć silne. Wyraz temu dał ustawodawca francuski wybierając dla ich określenia właśnie termin „wspólników”, a nie „akcjonariuszy”. Wyraz temu dać również mogą sami wspólnicy, wpisując do statutu spółki klauzule utrudniające lub nawet uniemożliwiające zbycie akcji.
2. Do zawiązania SAS konieczny jest statut spółki sporządzony w formie pisemnej. Co do zasady nie jest konieczne zachowanie formy notarialnej. Jest ona wymagana jedynie w nielicznych przypadkach, jak np. wniesienia aportu w postaci nieruchomości.
Statut określa między innymi nazwę firmy. Jej oznaczenie powinno nastąpić po uprzednim upewnieniu się w rejestrze handlowym i spółek (Registre du Commerce et des Sociétés – RCS) o jej dostępności. Ponadto należy zweryfikować w urzędzie patentowym (Institut National de la Propriété Intellectuelle – INPI) czy wybrana nazwa ta nie została dotychczas zarejestrowana jako marka.
Niezbędne jest również wyznaczenie siedziby spółki, a więc zawarcie umowy najmu lub zakupu lokalu oraz założenie konta bankowego w celu pokrycia kapitału zakładowego.
Do innych dokumentów zaliczyć możemy świadectwa o niekaralności członków organu zarządzającego. Ważnym elementem jest także opublikowanie ogłoszenia o założeniu spółki w wybranym dzienniku ogłoszeń prawnych (Journal d’Annonces Légales).
W różnych przepisach kodeksu handlowego znajduje się w sumie kilkanaście elementów, które powinny być obligatoryjne wskazane w statucie. Wśród nich figurują m.in. okres, na jaki spółka została założona (maksymalnie może to być 99 lat), forma akcji (nominalne lub, pod pewnymi warunkami, na okaziciela) czy wreszcie sposób podziału zysków.
Wszelkich formalności niezbędnych do rejestracji spółki należy dokonać w Centrum Formalności Przedsiębiorstw (Centre de Formalités des Entreprises).