|
|
(I. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej przewoźnika - cd).
(A. Zakres ubezpieczenia - cd)
Ponadto ubezpieczenie nie obejmuje określonych zdarzeń, a w szczególności: odszkodowania za szkody inne niż materialne, ryzyka wojny i zamieszek, wpływu temperatury na transportowany ładunek, a także często konsekwencji opóźnienia w dostawie.
Zazwyczaj są też wykluczone z ubezpieczenia szkody wynikające z niedochowania staranności wynikającej z zawodowego charakteru wykonywanej działalności, do której można zaliczyć błędne sporządzenie listu przewozowego, czy też niewywiązanie się ze zlecenia ubezpieczenia ładunku.
Nawet za zdarzenia objęte ubezpieczeniem ubezpieczyciel nie odpowiada w sposób nieograniczony. Umowy przewidują zazwyczaj podwójne ograniczenie, z jednej strony maksymalne odszkodowanie za kilogram ładunku lub za przesyłkę, a z drugiej maksymalną kwotę za cały pojazd, bądź za całe zdarzenie.
Górną granicę odpowiedzialności przewoźnika określa umowa typowa o przewóz towarów wprowadzona dekretem z dnia 6 kwietnia 1999 r. Przewoźnik powinien zatem ubezpieczyć się na kwotę, która zagwarantuje mu pokrycie całości odszkodowania. Zasady odszkodowania różnią się w zależności od tego, czy transport dotyczy ładunku o wadze poniżej czy powyżej 3 ton. Dla ładunków o wadze 3 ton lub cięższych zostało ustalone odszkodowanie w wysokości 2.300 euro za tonę natomiast dla pozostałych 23 euro za kilogram, ale w granicach do 750 euro za przesyłkę. Z kolei w transporcie międzynarodowym, obowiązuje tylko górny limit odszkodowania za kilogram i wynosi on 8,33 DTS (1DTS ~ 1,11 euro - kurs na dzień 01.09.2011). Jeżeli osoba wysyłająca ładunek zadeklaruje wyższą wartość, należy zgłosić ten fakt ubezpieczycielowi, aby polisa pokrywała całkowitą wartość ładunku.
Istnieją trzy sposoby ustalania wysokości składki ubezpieczeniowej. Pierwszy z nich polega na uzależnieniu jej od ilości pojazdów - są ubezpieczone tylko przewozy wykonywane pojazdami, które zostały zgłoszone ubezpieczycielowi. Drugi, korzystny dla dużych przedsiębiorstw, sprowadza się do uzależnienia wysokości składki od rocznych obrotów - w umowie ustalona zostaje stawka tymczasowa, a jej rzeczywistą wielkość oblicza się po zakończeniu roku obrotowego na podstawie obrotów za dany rok. Najmniej rozpowszechnionym sposobem obliczenia składki jest uzależnienie jej od ilości przewiezionych w ciągu roku ton. |